Verkefni, aðferðir og úrvinnsla

Viðfangsefni stofunnar eru vefjameinafræðirannsóknir en þær felast í skoðun og greiningu vefjasýna annarra en blóðsýna. Sýnin eru tekin af læknum og send á stofuna.

Algengustu sýni

  • Sýni sem tekin eru við skoðun á meltingarfærum (maga- og ristilspeglanir)
  • Sýni frá húð, ýmist tekin til greiningar á blettum, hnútum eða bólgusjúkdómum
  • Sýni sem tekin eru við skoðun á kynfærum kvenna (sköf og sýni frá legi, leghálsi og skapabörmum)
  • Sýni sem tekin eru frá kynfærum karla (ástungusýni frá blöðruhálskirtli, bútar úr sáðrás)
  • Sýni frá brjóstum, tekin til greiningar á fyrirferðum eða brjóstahlutar fjarlægðir við brjóstaminnkun

Aðferðir
Meinafræði sem fræðigrein varð til á 19. öld. Hún er sérgrein innan læknisfræðinnar og gengur út á að lýsa þeim breytingum sem verða í líffærum og vefjum við sjúkdóma og lýsa þeim ferlum sem leiða til þessara breytinga. Við ýmsa sjúkdóma verða breytingar í vefjum sem hægt er að greina með smásjárskoðun.  Sýnin eru meðhöndluð með hátækni aðferðum, sem miða að því að varðveita vefinn og gera hann þannig að hægt sé að skoða hann í smásjá.

Teknar eru sneiðar úr stærri sýnum til skoðunar í smásjá en minni sýni eru skoðuð í heild. Til að varðveita vefina eru sýnin hert í formalíni. Síðan er vatn dregið úr vefjunum og sýnin steypt í paraffinkubba.  Örþunnar sneiðar eru skornar úr kubbunum, settar á gler og litaðar. Sneiðarnar eru síðan skoðaðar í smásjá, breytingum í vefjum lýst eftir því sem tilefni er til og gefið út vefjarannsóknarsvar.

Lífeindafræðingar sjá um skráningu og vinnslu sýna en læknar, sem allir hafa sérfræðimenntun í meinafræði, greina sýnin og gefa út rannsóknarsvör. Svörin eru send til þess læknis sem óskaði eftir rannsókninni.

Úrvinnslutími
Meirihluta sýna er svarað tveimur til þremur dögum eftir að þau berast stofunni. Í sumum tilvikum þarf að skoða viðbótarsneiðar, gera ýmsar sérlitanir og leita álits fleiri meinafræðinga og þá getur tekið nokkra daga í viðbót að ganga frá vefjarannsóknarsvarinu.